Juist - Norderney

Dag 4
Vaartijd: 2,5 uur
Afstand etappe: 7,3 Nm
Totale afstand: 34,2 Nm
Weerbericht: half bewolkt, 18-21 graden, zuidwest 5-6

Maandag 6 juli. Het is lekker instappen op de super trailerhelling. Om 09.00 zitten we op het water met een bijna wolkeloze hemel. Het leek zowat op uitslapen vandaag. Met een lekker windje schuin in de rug schiet het lekker op. We weten nu uit ervaring dat er grote gedeelten droog of bijna droog vallen dus houden we het "Memmert – Wattfahrwasser" aan. De stroming die ons eerst flink mee hielp werkt nu, op de oost punt van Juist, tegen.
Het Busetief ligt voor ons. Met het opkomende tij en de tegengestelde wind is het een enorme klotsbak. We kiezen voor een behoorlijk noordelijke koers om niet te ver het wad opgezet te worden. De skyline van Norderney is bijzonder, misschien wel bizar te noemen. Stralen de Nederlandse eilanden gezellige kneuterigheid uit. Hier staan stoere hoge gebouwen tegen de kust aan. Ik leg meteen een link met de sky-line Scheveningen. Na de D4 laten we ons gaan richting haven. Een veerboot die er stoer en sterk uitziet laten we maar even voor gaan en steken dan de haven in. Ook hier bied een trailerhelling uitkomst om eenvoudig uit te stappen. (het lijkt wel een bejaarde reisje) Wielen eronder en klaar zijn we weer. Ik heb het gevoel dat het wat saai begint te worden. Ook hier is een uiterst hulpvaardige havenmeester. Ook hier staan we gratis. Alleen betalen voor het gebruikt van het toilet gebouw. Slechts € 1,5 per dag. Toch is er iets vreemds aan de hand want als in na 2 dagen de kaart terug breng krijg ik € 10, - borg terug. Ik probeer het nog, ik heb geen b…. je het wel borg betaalt. Oké dan wel, die € 10, - krijgen we wel op.
Snel worden de tenten neer gezet in de luwte van het toilet gebouw annex havenkantoor. Op het eiland is één flinke plaats. Hoe is het mogelijk, Norderney geheten. De plaats heeft de allure van een stad met grote gebouwen waarvan sommige de grandeur van weleer ademen. Tijd voor een terras met iets te drinken en uitzicht over de zee. Er zit behoorlijk werking in de lucht en dat voorspelt op termijn niet veel goeds. Wat later in de avond pakken de wolken zich samen tot een git zwarte massa en af en toe rolt de donder. De wind draait en trekt fors aan. S’nachts breekt de hel los. Stormachtige wind en zware donderklappen geselen de tent en houden me uit de slaap. Er is nu geen luwte van het gebouw meer en de storm rukt aan mijn onderkomen. De stokken buigen diep door er is bijna geen plaats meer voor mij. Met handen en voeten bied ik weerstand aan het natuurgeweld in de hoop de boel heel te houden. De regen klettert gestaag en ik voel het water door het grondzeil komen. Na drie kwartier is de bui voorbij en wordt het iets rustiger. Mag het wat saaier zijn.

Borkum - Juist

Dag 3
Vaartijd: 3,5 uur
Afstand etappe: 12,2 Nm
Totale afstand: 26,9 Nm
Weerbericht: half bewolkt, 18-22 graden, variabele wind 2-3

Zondag 5 juli. Om zeven uur staan we klaar boven aan de betonnen trap die ons naar de drijvende steiger brengt. Met z’n vieren brengen we de zwaar beladen boten stuk voor stuk naar beneden. Met een kwartier is iedereen gereed voor vertrek. Een heldere lucht en een lekkere temperatuur begeleiden ons. Na het havenhoofd houden we direct bakboord aan. Hier zouden staken moeten staan. Die zijn er dus niet. Het is even zoeken om niet in de ondiepten vast te lopen. Ongeveer 1 mijl koers 350 en dan koers 60. Op een goed moment staan ze er weer de staken van het Borkumer Wattfahrwasser. Zelfs sommige van de boeien van Hornsbalje zijn aanwezig. Natuurlijk niet, allemaal maar genoeg om op Memmert aan te koersen. Na de F 14 A steken we op 40 graden de Osterems over naar onze lunchplek. Memmert is een vogel gebied en dus verboden. Toch willen we er stiekem de bodem kussen en even wat eten. Voor aankomst zijn we al verraden. Een grote groep vogels vliegt luid krijsend op en geven feilloos aan waar vier zeebonken iets doen wat niet mag. Ik dacht dat er op het eiland geen huizen stonden, maar op enige afstand staat er wel degelijk een villa met een rieten dak. Rustig, nee onrustig genieten we van ons lunchpakket. Nee José, er is geen toilet. Wat maakt het uit alleen de vogels zien je maar. Ja het zijn er wel veel, er is er overigens niet één met een bril op. Volgens mij zien ze niet zoveel. Toch wordt voor de plaspauze de zee voor de Suddunen gekozen. De stroming neemt ons mee naar de M4, waarna we 70 graden gaan varen en steken het Nordland over. Het is mij onduidelijk hoe diep de strekdam voor de haven steekt. De pleziervaart gaat er ruim omheen. We besluiten hetzelfde te doen. Deze haven ziet er verzorgder uit dan die van Borkum. Een fraaie uitkijktoren siert de ingang. De trailerhelling bezorgt ons een comfortabele uitstap. In een paar tellen laven we ons aan de warme zon. Ook hier is een zeer vriendelijk havenmeester ons behulpzaam en bied ons een klein beschut plekje, gratis aan. Alleen betalen voor het gebruik van de douche en toilet. Er rijden geen auto’s op Juist en op het moment dat de veerboot aanlegt komen er diverse paard en wagens aanrijden om de gasten op te halen en op de plaats van bestemming te brengen. Wat later op de dag lopen we naar het dorp. Het is immers zondag en we vinden dat we een biertje verdiend hebben. In het dorp staan een aantal statige gebouwen die als kuuroord dienst doen, veelal oudere mensen genieten hier van een rustige vakantie en de zuivere zeelucht. Onze halve liter staat aan de Noordzee kant van het eiland. Ik weet niet of het in de zuivere lucht zit maar het smaakt prima. Dat belooft wat nu we de hele dag nog voor ons hebben. Het begint op vakantie te lijken.

Campen - Borkum

Dag 2
Vaartijd: 4 uur
Afstand etappe: 14,7 Nm
Totale afstand: 14,7 Nm
Weerbericht: half bewolkt, 18-22 graden, noordwest 3-4 aantrekkend naar 5 bft

Zaterdag 4 juli. Kwart over tien is het hoogwater een uur later kunnen we vertrekken. Helaas kunnen we niet direct van de camping bij het water komen. Een brede strook grasland houdt ons tegen. Ook de start vanaf de dijk trekt ons niet zo aan. De dijk is onbeschut en de harde noordwesten wind slaat het water hard tegen de basaltblokken. Op een afstand van ongeveer een halfuurtje lopen is een beschutte trailerhelling waar we graag gebruik van maken. Het water staat nog laag en het baggervuile water spoelt over de helling. Dat het beton van de helling erg kort is bewijst het feit dat Rob al snel tot zijn kuiten in de zwarte stinkende modder staat. Bij het instappen sleep je de riekende massa mee de kuip van de kajak in. De wetenschap dat modderbaden goed voor je huid zijn stelt me gerust. Ik sluit het spatzeil en vraag me af hoe het straks zal ruiken als het zeil weer open gaat.
Met een koers van 310 komen de twee kardinalen van het sperr-gebiet al snel in zicht. Vervolgens met een koers van 280 zou de ton 36 een referentie moeten zijn maar na lang varen komt die niet in zicht. Dan opeens ligt er een stoer in de zon blinkende rode boei.
48…… wat? 48 schreeuw ik tegen Ruud boven de aantrekkende wind uit. Die zou hier niet moeten liggen. Vervolgens ligt er in het verlengde van de 48 in de verre omstreken niets meer. Ik zet de GPS aan en toets Borkum in. Zo, een koers hebben we in ieder geval. De wind tegen de stroom stuwt de golven flink op. Dan als uit het niets ligt de kardinaal 39 A daar en aan de horizon heel vaag weer een rode die door de toenemende golfhoogte soms wel en dan weer niet te zien is. Gestaag kom hij dichterbij het getal wordt zichtbaar, 26. Ja, ja het gaat leuk bij de Duitsers. Na de 26 komt de 22. Er is zeker groot onderhoud. Het is druk geworden om ons heen. Een paar veerboten en diverse plezierjachten waarvan sommige het predikaat zeewaardig niet verdienen zwermen om ons heen. Een tweetal zeeschepen lopen binnen en nemen een loods aan boord. We besluiten iets af te steken over het Randzeel om zo sneller in de haven te komen. In het zicht van het eindpunt komen we bijna niet meer vooruit. Het kan nog geen kentering zijn, de peddel schraapt over de zanderige bodem. Het is uitstappen geblazen en te voet gaan we verder. Dit is gelijk het moment om de heerlijk geur gelijk met de bagger uit de kuip te spoelen.
De haveningang van de jachthaven lijkt wel een autokerkhof. De vele banden aan ijzeren profielen markeren de plaatsen waar de pleziervaart onzacht kennis gemaakt heeft met de wal. Op een drijvende steiger kunnen we makkelijk uitstappen. Met vereende krachten tillen we één voor één de kajakken de trappen op. Etappe 1 zit erop het is tijd voor een cappuccino met iets erbij.
Een uiterst vriendelijke havenmeester geeft ons een plek in de speeltuin om te overnachten. Wat kost het? Een euro voor de douche en de rest niets. Want we zijn geen camping hé.

We besluiten s’avonds de route voor de volgende dag nog even door te nemen. Het blijkt dat het met de betonning en de staken iets anders gesteld is als op het Nederlandse wad. Even een paar koersen noteren.

Heerhugowaard - Campen (Duitsland)

Logistiek.

Dag 1
Rijtijd: 4 uur
Afstand etappe: Heerhugowaard - Campen 282 km
Afstand etappe: Campen – Harlesiel 145 km
Totale afstand: 427 km
Weerbericht: zuidwest 3-4, zon 24 graden later mogelijk een onweersbui

Vrijdag 3 juli sta ik om 10.00 bij de vereniging om de boten op de laden. Eerlijk gezegd ben ik een kwartier vroeger. Ik bedenk me dat het een vreemde gewoonte is om steeds te vroeg te komen. Alvast maak ik de loods los en pak de kajak om die op de auto te leggen. Rob is er inmiddels ook. Met een lachend gezicht komt hij aanlopen wrijft zich in de handen, ik heb er zin in spreekt zijn lichaamstaal.
De andere deelnemers, José en Ruud zijn er nu ook en snel wordt alles opgeladen en vast gebonden. De reis naar Campen (Duitsland) verloopt voorspoedig al waren het dat het navigatie systeem bij Groningen al kuren begint te vertonen. Tot Emden redden we het met de kaart. Dan gaat het mis. Door toeval zien Rob en Ruud ons op een viaduct rijden waar we niet hadden moeten zijn. Ze halen ons in, waar mijn kaart stopt gaat die van Rob verder onder zijn leiderschap komen we rond 14.00 uur in het plaatsje Campen aan. De receptie bij Helga Conradi ( http://campingplatz-campen.de/) gaat pas om 15.00 uur open dus kijken we even rond en gebruiken de lunch in de schaduw van een afdak.
Het is bloed heet en er hangen dreigende onweersluchten.
We hebben een houten huisje zien staan en willen die huren voor de eerste nacht. Exact op de openingstijd gaat het loket open. De Hutte is nog vrij en voor een klein bedrag huren we die.
De auto van Rob brengen we naar Harlesiel en stallen die daar, voor het geringe bedrag van
€ 17,- op de zomerdijk van de camping. Het heen en terug rijden neemt veel tijd in beslag. De smalle wegen en het vele verkeer doet een aanslag op het geduld maar na een uur of drie hebben we de 145 km opgevreten en kunnen we aan het diner beginnen.
En dan is er de champagne om de boten te dopen en de start van de reis te vieren.
Ik ben blij dat het in de loop van de avond en nacht nog wat regent. Hebben we de Hutte tenminste niet voor niets gehuurd.

De aanloop

Voor je het weet is het voorbij. Heeft u dat gevoel ook wel eens.
Toen we vorig jaar een tocht langs de Nederlandse wadden eilanden maakten ontstond het idee om dat in 2009 langs de Duitse eilanden te doen. Je plan een vrije week. Bij Veenema watersport in Sneek http://www.veenema-watersport.nl/ koop je kaarten en een stroomatlas en na 2 gezellige avonden staat de tocht op papier. Is het echt zo simpel?

Foto's Wattentocht 2009

Na alle foto's verzameld te hebben staan ze nu online. Dit is de directe link...

Weer op het vasteland

Na een lange dag reizen zijn we gisteravond weer thuis gekomen.

Nadat we vastzaten op Norderney lukte het ons toch nog om Baltrum en Langeoog aan te bereiken. We voeren wel achter een grote onweersbui aan wat erg spannend was (stel voor dat die ineens terugkomt). De wind was gunstig in de rug en trok af en toe aan tot 6.

Gisteren op Langeoog zou de wind eerst NW kracht 5 zijn en later 6. Dus we dachten vroeg te vertrekken. Helaas was het alweer veranderd en gaf het weerbericht kracht 6 met kracht 7 en 8 in buien. Terwijl we om 07:45 klaar stonden in ons neopreen kregen we zo'n bui en werden bijna weggeblazen van de kade. Dit was zeer onverstanding om te gokken. De buien bleven maar komen en het werd alleen maar slechter. De juiste beslissing, ook gezien de voorspellingen voor de andere dagen, was om afscheid te nemen van het Duitse wad en de veerboot te pakken naar het vasteland. Bedroefd voeren we naar de overkant maar wel met een leuke tijd achter de rug. We hebben toch nog 5 eilanden aangedaan van de 7! We hadden gewoon een pechweek. Ook erg moeilijke beslissingen moeten nemen met veel twijfel.

Nu gaan we werken aan een filmpje, foto's en verslagen want we hebben veel te vertellen:-)